Αναρτήσεις

" Δεν μπορείτε καν να μας δείτε" *

Εικόνα
* ατάκα του Άντερς Μπρέϊβικ προς τον συνήγορό του,μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας και την καταδίκη του . Μία άκρως συγκλονιστική αναπαράσταση του μακελειού που συντάραξε τη Νορβηγία το καλοκαίρι του 2011, παρουσιάζει η ταινία του Paul Greegrass με τίτλο 22 JULY ( βασισμένη στο βιβλίο One of us : The story of a massacre in Norway - and its aftermath της  Asne Seierstad ), παραγωγής Netflix . Στις  22/7/2011 ο νεοναζί Άντερς Μπρέϊβικ πραγματοποίησε διπλό έγκλημα : μία βομβιστική επίθεση έξω απ΄τα κυβερνητικά κτίρια στο Όσλο με αποτέλεσμα το θάνατο 8 ατόμων, και κατόπιν μετάβαση στο νησάκι Ούτογια όπου βρισκόταν η κατασκήνωση της Νεολαίας του (κυβερνώντος) Εργατικού Κόμματος, όπου και δολοφόνησε 69 άτομα− σύνολο νεκρών : 77, τραυματίες : περίπου 200. Χωρίς διάθεση φθηνής δραματοποίησης και ηδονοβλεπτικής προσέγγισης της βίας (κατά προσωπική εκτίμηση), ο Greengrass ξεδιπλώνει μπροστά στα έκπληκτα μάτια του θεατή, λεπτό προς λεπτό τ...

Κατ' εικόνα κι ομοίωση

Εικόνα
Δράμα υπό την ασφυκτική παρουσία του Θεού και δυνητικά μία εξαιρετική αλληγορία περί Παραδείσου, είναι η ταινία της Corinna McFarlane με τίτλο THE SILENT STORM (2014) . Το πιό δυνατό στοιχείο της είναι οι εξαίρετες  ερμηνείες της πρωταγωνιστικής τριάδας των D . Lewis , A . Riseborough και R . Anderson , με προεξάρχουσα αυτή του Lewis . Ο Μπέλορ ΜακΝηλ,ντόπιος ιερέας σ’ένα απομακρυσμένο νησί της Σκωτίας, ένα τέμενος καταπίεσης και  σεξουαλικής αποχής, ζυμωμένος με τις έννοιες της Αμαρτίας (που προσπαθεί να εξαλείψει),της Μετάνοιας (που προσπαθεί να εκμαιεύσει) και του Καθήκοντος (που προσπαθεί να επιβάλλει), ζεί με τη γυναίκα του Έλεν, σ’αυτή την ξεχασμένη λωρίδα γης, τη δεκαετία του 1940. Ο Μπέλορ παίρνει πολύ στα σοβαρά το ρόλο του πνευματικού-ηθικού ταγού της μικρής ενορίας,εννοεί ν’αποκαλεί τους χωρικούς «κοπάδι» (υπονοώντας πως ο ίδιος είναι ο ποιμένας τους) και η μέρα του είναι αφιερωμένη στην προσευχή και τη μελέτη για το κήρυγμά του. Οι αρμοδιότητες στη...

Η σκιά της σκιάς

Εικόνα
Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του αγαπημένου Christopher Nolan ,εκεί στα 1998, έγινε με την ασπρόμαυρη ταινία του που είχε τίτλο FOLLOWING . Γυρισμένη με λίγα χρήματα, σε 16 mm φιλμ, εκμεταλλευόμενη τον φυσικό φωτισμό και έχοντας ως  χώρους δράσης τα σπίτια φίλων και μελών της οικογένειας του σκηνοθέτη, η ταινία του Nolan είναι καθηλωτική και γοητευτικότατη με υπαρξιακές προεκτάσεις και εξαιρετική μουσική επένδυση απ΄τον David Julyan (συνθέτη και στο Memento ). Δεν είναι μόνο οι φοβερές φυσιογνωμίες της πρωταγωνιστικής τριάδας : Theobald , Haw και Russell (η οποία θυμίζει πολύ τη Μελίνα Μερκούρη στη Στέλλα ) οι οποίες κρατάνε το βλέμμα του θεατή καρφωμένο στην οθόνη αλλά πρωτίστως η mind - fucking ιστορία (όπως μας έχει συνηθίσει άλλωστε ο Nolan ) που παρουσιάζει η ταινία . με μη-γραμμική αφήγηση, πολλές αναδρομές πληροφορούμαστε για το παρελθόν του δράματος που βιώνει ο δύστυχος Μπιλ, ο μονήρης και φέρελπις συγγραφέας, ο οποίος κάποια μέρα αποφασίζει να ξεκινήσει ένα πο...

Κι αν είμαι δέσποινα, να με φοβάσαι

Εικόνα
Συνδυασμός του πασίγνωστου μύθου του Κυανοπώγωνα (του Σαρλ Περώ) και ενός Πορτογαλικού μύθου του 15 ου αιώνα για μία δεσποσύνη που έγινε ιππότης, είναι η ταινία του Jocao Cesar Monteiro (σε δικό του σενάριο), με τον τίτλο SILVESTRE (1981) . Μπορεί ο σκηνοθέτης να θεωρείται απ΄τους πιό αμφιλεγόμενους της γενιάς του, αλλά πιστεύω πως αυτή του η ταινία είναι πραγματικά ένα χάρμα οφθαλμών. Υπέροχη φωτογραφία απ΄τον Acacio de Almeida , εξαιρετική σκηνογραφία, κοστούμια− μ’αποτέλεσμα κάθε πλάνο της να θυμίζει πίνακες Ιταλών,Φλαμανδών και Βικτωριανών ζωγράφων− πειστικότατες ερμηνείες απ΄το καστ και ιδού μία ιστορία γυναικείας χειραφέτησης ειπωμένη με εικαστικώς εξαίσιο τρόπο. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο της ευειδούς,ολόδροσης θυγατέρας του Δον Ροδρίγκο, Σύλβιας, έχουμε την Maria de Medeiros (μόλις 16 ετών εκεί) στο υποκριτικό της ντεμπούτο. Η ωραία Σύλβια ετοιμάζεται να παντρευτεί, χωρίς όμως να το έχει αποφασίσει η ίδια. Ο πατέρας της Δον Ροδρίγκο «θορυβημένος» απ’τα κάλλη τη...

Εκ μητρός τα φαύλα

Εικόνα
Δυνατή ταινία τρόμου, μέγιστη δοκιμασία για το νευρικό σύστημα ηθοποιών και θεατών, ή μία άκρως φοβιστική αλληγορία περί του κατηγορικού χαρακτήρα της κληρονομικότητας, μπορεί να θεωρηθεί η πρώτη ταινία του Ari Aster με τον δυσοίωνο τίτλο HEREDITARY . Έχοντας ήδη σπάσει ταμεία παγκοσμίως (η εταιρεία διανομής A 24 μπορεί να περηφανεύεται αυτή τη στιγμή πως είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της) και με μία συγκλονιστική σεκάνς όπου παρακολουθούμε τον πιό φρικτό κι εξωφρενικό θάνατο που έχουμε δεί σε ταινία τον τελευταίο καιρό, η ταινία του Aster είναι (όπως ο ίδιος έχει πεί) : “ a tragedy that curdles into a nightmare ”. Επιδραστικότατο ψυχολογικό θρίλερ που διαπλέκεται με τον τρόμο και εξαιρετικά πειστικές ερμηνείες του καστ συνθέτουν μία ταινία η οποία επί 2 ώρες σπάει μεθοδικά τα νεύρα του θεατή και τον κάνει ν’αναρωτιέται μήπως όντως, το πιό επικίνδυνο μέρος πάνω στη γη είναι το σπίτι μας… Η Toni Collette υποδυόμενη την καλλιτέχνη μινιατούρων Άννι Γκράχαμ η οποία μόλι...