bigsmallscreen

Πριν τον διαβόητο Τζακ  Αντεροβγάλτη, φαίνεται πως υπήρξε κάποιος άλλος δολοφόνος με παρόμοιες μεθόδους, κι εξίσου ειδεχθής. Αυτό μας λέει η γοητευτική ταινία του Juan Carlos Medina THE LIMEHOUSE GOLEM (2016), η οποία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Peter Ackroyd , Dan Leno And The Limehouse Golem (1994) . Τοποθετημένη στο Βικτωριανό Λονδίνο του 1880, 8 χρόνια πριν ο Τζακ Αντεροβγάλτης σφαγιάσει τις πόρνες του White Chapel , η ταινία του Medina διαθέτει εξαιρετική φωτογραφία και ανασύσταση της εποχής, και ένα πρωταγωνιστικό δίδυμο πολλά υποσχόμενο : την μόλις 24 ετών Olivia Cooke υποδυόμενη την σταρ του music - hall Λίζι Κρη, και τον Douglas Booth , υποδυόμενο τον επίσης εξόχως δημοφιλή κωμικό ηθοποιό της εποχής (υπαρκτό πρόσωπο), Dan Leno . Η Cooke μας χαρίζει μία δαιμονική ερμηνεία, φέρνει τη γυναίκα στο προσκήνιο και προσφέρει μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα φεμινιστική απόχρωση στην καταματωμένη ιστορία, την οποία καλείται να διαλευκάνει ...

Λυτρωτικό (ή όχι) ξεκαθάρισμα σχέσεων, μας παρουσιάζει η Sally Potter με την ταινία της  THE PARTY . Μία μικρή σύναξη στενών φίλων της πολιτικού Τζάνετ,η οποία μόλις προήχθη σε «σκιώδη Υπουργό Υγείας» του Κόμματος της Αντιπολίτευσης, κάθε άλλο παρά παρτάκι εορτασμού του σπουδαίου αυτού γεγονότος είναι, με την Τζάνετ (γοητευτικότατη η Kristin Scott - Thomas , όπως πάντα άλλωστε) να παρακολουθεί  έντρομη το γάμο της να γκρεμίζεται μπροστά στα πόδια της και όλη τη σύναξη να μετατρέπεται  σε ναρκοπέδιο. Παρά το ιντριγκαδόρικο θέμα της και το all - star  καστ των ηθοποιών της, φοβάμαι  πως το αποτέλεσμα είναι μάλλον υποτονικό. Βεβαίως το δίδυμο των P . Clarkson - K . S . Thomas δίνει ρέστα γοητείας και «φαρμακερής» ερμηνείας, με την Clarkson πανέμορφη στα 57 της (η Thomas είναι συνομήλική της) και οι Timothy Spall και Cillian Murphy  είναι άξιοι συμπρωταγωνιστές, αλλά όταν έχουν προηγηθεί άλλα δράματα δωματίου μακράν πιό κατεδαφιστι...

Η ταινία  του Simon Stone   THE DAUGHTER (2015), εμπνευσμένη απ΄την θρυλική Αγριόπαπια του Henrik Ibsen , αρχίζει και τελειώνει με μιά πληγή : η μικρή, χαριτωμένη πάπια που ο εργοστασιάρχης  Χένρι Νίλσεν τουφέκισε αδέξια, κάθεται  με ματωμένη φτερούγα, και η νεαρή κόρη του Όλιβερ και της Σάρλοτ, η Χέντγουικ βρίσκεται ξαπλωμένη στο κρεβάτι του νοσοκομείου μετά από σοβαρό και παρολίγο μοιραίο τραυματισμό της. Δεν είναι καθόλου επουσιώδης η παρουσία της πάπιας στην ταινία (έμμεσος φόρος τιμής στην πηγή έμπνευσης του Stone ) ούτε άμοιρη συμβολισμών, όπως και η γλυκειά κι εύθραστη έφηβη Χέντγουικ (πειστικότατη, αισθαντική και σπαρακτική  η Odessa Young ) που άθελά της συνδέει  με τραγικό τρόπο τις οικογένειες Νίλσεν και Φιντς. Η ταινία του Stone διαθέτει  εξαιρετικές ερμηνείες απ ΄τους ηθοποιούς της− ο επιβλητικός Geofrey Rush υποδύεται τον εργοστασιάρχη Χένρι Νίλσεν, ο οποίος προσπαθώντας  ν’ αποκαταστήσει τη ζημιά που έκανε πρ...

Το PATERSON   του Jim Jarmusch   μοιάζει με την τέλεια παγίδα γι’ αυτούς που δεν βλέπουν πέρα απ΄την άκρη των παπουτσιών τους (κυριολεκτικο-μεταφορικώς). Γιατί, τί το ποιητικό και φευγάτο έχει η παρουσίαση της επαναλαμβανόμενης και τόσο ήρεμης καθημερινότητας αυτού του νεαρού οδηγού λεωφορείου, στο Πάτερσον του New Jersey ,ονόματι Πάτερσον; Ήδη με την ταυτολογία τοπωνυμίου και ονόματος του ήρωά της, γεννιέται ένα μειδίαμα και παρακολουθώντας τη ζωή του Πάτερσον σε διάρκεια μίας βδομάδας, την καθημερινότητά του που επαναλαμβάνεται ανησυχητικά, θα ‘λεγε κανείς πως ο Πάτερσον με την ευαίσθητη ματιά− αυτός που κάνει κάθε πρωί την ίδια κίνηση για να πιάσει το ρολόϊ του, και λέει την ίδια ατάκα στο συνάδελφό του Ντόνι− είναι προορισμένος να μετα-γράψει τη ζωή του στο Πάτερσον σε μικρά ποιήματα. Ο Adam Driver στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι επαρκέστατος. Με φευγάτο-μελαγχολικό βλέμμα, ευσυνειδησία και ευγένεια, ο Πάτερσον μοιάζει να έχει μία αξιοζήλευτη ζωή (...