bigsmallscreen

Η ταινία  του Simon Stone   THE DAUGHTER (2015), εμπνευσμένη απ΄την θρυλική Αγριόπαπια του Henrik Ibsen , αρχίζει και τελειώνει με μιά πληγή : η μικρή, χαριτωμένη πάπια που ο εργοστασιάρχης  Χένρι Νίλσεν τουφέκισε αδέξια, κάθεται  με ματωμένη φτερούγα, και η νεαρή κόρη του Όλιβερ και της Σάρλοτ, η Χέντγουικ βρίσκεται ξαπλωμένη στο κρεβάτι του νοσοκομείου μετά από σοβαρό και παρολίγο μοιραίο τραυματισμό της. Δεν είναι καθόλου επουσιώδης η παρουσία της πάπιας στην ταινία (έμμεσος φόρος τιμής στην πηγή έμπνευσης του Stone ) ούτε άμοιρη συμβολισμών, όπως και η γλυκειά κι εύθραστη έφηβη Χέντγουικ (πειστικότατη, αισθαντική και σπαρακτική  η Odessa Young ) που άθελά της συνδέει  με τραγικό τρόπο τις οικογένειες Νίλσεν και Φιντς. Η ταινία του Stone διαθέτει  εξαιρετικές ερμηνείες απ ΄τους ηθοποιούς της− ο επιβλητικός Geofrey Rush υποδύεται τον εργοστασιάρχη Χένρι Νίλσεν, ο οποίος προσπαθώντας  ν’ αποκαταστήσει τη ζημιά που έκανε πρ...

Το PATERSON   του Jim Jarmusch   μοιάζει με την τέλεια παγίδα γι’ αυτούς που δεν βλέπουν πέρα απ΄την άκρη των παπουτσιών τους (κυριολεκτικο-μεταφορικώς). Γιατί, τί το ποιητικό και φευγάτο έχει η παρουσίαση της επαναλαμβανόμενης και τόσο ήρεμης καθημερινότητας αυτού του νεαρού οδηγού λεωφορείου, στο Πάτερσον του New Jersey ,ονόματι Πάτερσον; Ήδη με την ταυτολογία τοπωνυμίου και ονόματος του ήρωά της, γεννιέται ένα μειδίαμα και παρακολουθώντας τη ζωή του Πάτερσον σε διάρκεια μίας βδομάδας, την καθημερινότητά του που επαναλαμβάνεται ανησυχητικά, θα ‘λεγε κανείς πως ο Πάτερσον με την ευαίσθητη ματιά− αυτός που κάνει κάθε πρωί την ίδια κίνηση για να πιάσει το ρολόϊ του, και λέει την ίδια ατάκα στο συνάδελφό του Ντόνι− είναι προορισμένος να μετα-γράψει τη ζωή του στο Πάτερσον σε μικρά ποιήματα. Ο Adam Driver στον πρωταγωνιστικό ρόλο είναι επαρκέστατος. Με φευγάτο-μελαγχολικό βλέμμα, ευσυνειδησία και ευγένεια, ο Πάτερσον μοιάζει να έχει μία αξιοζήλευτη ζωή (...

Σκανδαλωδώς και αδίκως υπερτιμημένη ή εξαιρετική ταινία, είναι η τελευταία δουλειά του Γιώργου Λάνθιμου THE KILLING OF A   SACRED   DEER ; Το εναρκτήριο, σοκαριστικά κοντινό πλάνο σε μία επέμβαση ανοιχτής καρδιάς, δυνητικά είναι πλήρες συμβολισμών (αναλόγως του πόσο καλπάζουσα φαντασία και όρεξη έχει ο θεατής) : είναι ωμή υπενθύμιση της αφόρητα και κατηγορικά υλικής υπόστασής  μας; ή μήπως της επίσης υλικής βάσης του συναισθήματος; Με μουσική υπόκρουση το υπέροχα υποβλητικό Stabat Mater   του F . Schubert  βλέπουμε τον καρδιοχειρούργο Στήβεν Μέρφι (ο έξοχος Colin Farrell ) να πετάει στον κάδο των αχρήστων τον εξοπλισμό μιάς χρήσης που φορούσε, άλλη μία απαιτητική επέμβαση έλαβε τέλος, ήρθε η ώρα ο τρανός γιατρός να γυρίσει στο ωραίο σπίτι του, να κάνει έρωτα με την ωραία (και οφθαλμίατρο) σύζυγό του−η Nicole Kidman υπέροχη, να φάει το νόστιμο φαγητό του με τα δυό παιδάκια του. Όλα τακτικά, αστικά και καλοβαλμένα. Δεν ξέρω αν αποτελεί παραξενι...

Βικτωριανό δράμα υψηλής αισθητικής , είναι η ταινία του William Oldroyd   LADY   MACBETH (βασισμένη στο μυθιστόρημα του Nikolai   Leskov ,   Lady Macbeth Of The Mtsensk District [1865] ). Με σφιχτοδεμένο σενάριο, εξαίρετα πλάνα που απηχούν Προ-Ραφαηλιτικούς   πίνακες   ζωγραφικής, ωραιότατα κοστούμια και μία φοβερή ερμηνεία απ΄την μόλις 21 ετών Florence Pugh στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Κάθριν (Κατερίνα στο μυθιστόρημα ), η ταινία δίνει με αξέχαστο   τρόπο μία εικόνα του απαράδεκτου στάτους   της   γυναίκας   τον 19 ο αιώνα στην Αγγλία. 1865, επαρχιακή Αγγλία. Η νεαρότατη   Κάθριν παντρεύεται τον αρκετά μεγαλύτερό της Αλεξάντερ Λέστερ και τον ακολουθεί στο κτήμα του όπου κατοικεί μαζί με τον αχώνευτο και αυταρχικό πατέρα του, Μπόρις Λέστερ. Απ΄τις πρώτες ήδη σκηνές της ταινίας   γίνεται   σαφές, και στη νεαρή και χυμώδη Κάθριν, αλλά και στον θεατή , τι ακριβώς περιμένουν απ΄ αυτήν   σύζυγος...