bigsmallscreen

  Επειδή " Μια ταινία δεν είναι ποτέ πραγματικά καλή, εκτός αν η κάμερα είναι το μάτι στο κεφάλι ενός ποιητή." όπως είπε ο Welles, ιδού ένα τρανό παράδειγμα. Το BEANPOLE (2019) σκηνοθεσίας Kantemir Balagov, αφηγείται μιά κατ'ουσίαν τραγική ιστορία,και μόλις πέσουν οι τίτλοι τέλους, αναδύεται το ερώτημα : ποιός νίκησε; η φρικη του (Β'Παγκόσμιου) Πολέμου και η μετενέργειά του,ή τα μοναδικά πλάνα αυτής της ταινίας;    

  Υπάρχει ένα πλάνο στο εξαιρετικό δράμα της Jane Campion THE POWER OF THE DOG , βασισμένο στ'ομότιτλο μυθιστόρημα του Thomas Savage (1967), που συνοψίζει κατά κάποιο τρόπο όλη την τραγωδία που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας : δυο μοσχάρια ετοιμάζονται να μαλώσουν στα γερά, έχουν ήδη ακουμπήσει τα μέτωπά τους και όπως είναι εξαγριωμένα, ένα μεγαλύτερο μοσχάρι (πιθανόν γεννήτορας του ενός ή και των δύο) παρεμβαίνει για να τα χωρίσει. Η ταινία της Campion, είναι θεωρώ πάνω απ΄όλα μία αφόρητη απεικόνιση της λεγόμενης τοξικής αρρενωπότητας ,και της εντελώς καταστροφικής επίδρασης που αυτή έχει στο περιβάλλον της, το έμψυχο περιβάλλον της, τους άτυχους (και ιδίως άτυχες) που βρίσκονται στην ακτίνα επιρροής της. Δεν είναι όμως μόνο αυτό- ο αμφίσημος τίτλος της (που κατ'αρχήν παραπέμπει σε στίχο από ψαλμό της Βίβλου), μπορεί να ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως : είναι άραγε ο Σκύλος, το σχέδιο που ο Φιλ Μπέρμπανκ (ένας έξοχος Benedict Cumberbatch), αλλά και ο έφηβος και ανεπίτρεπτα ευαίσθ...

  Το τι σημαίνει να είσαι γυναίκα στη Γαλλία του 14ου αιώνα, απεικονίζει εξαιρετικά η ταινία του αγαπημένου Ridley Scott, με τον τίτλο THE LAST DUEL (βασισμένη κατά μεγάλο μέρος στο βιβλίο του κριτικού λογοτεχνίας, πανεπιστημιακού καθηγητή και ειδικού στη μεσαιωνική λογοτεχνία Eric Jager, The Last Duel : A true story of crime,scandal and trial by combat ).Η υπέροχη φωτογραφία του Dariusz Wolski,τα εξαίσια κοστούμια της μόνιμης συνεργάτιδος του Scott, Janty Yates,η επική μουσική, πάλι δια χειρός Harry Gregson-Williams (είχε συνθέσει και την υπέροχη μουσική για το Kingdom Of Heaven ) συνθέτουν ένα έξοχο μεσαιωνικό δράμα, δράμα με όλη τη σημασία της λέξης, πνιγμένο στον μισογυνισμό, την αρσενική υπεροχή και την διάχυτη νοοτροπία πως η γυναίκα είναι ένα αντικείμενο Δικαίου, νομικώς ανύπαρκτη, πάντοτε υπό την ανδρική ηγεμονία/επιτροπία και επίβλεψη, όταν η επίβλεψή της δεν έχει ανατεθεί σε υπηρέτριες του οίκου ή σε βλοσυρές πεθερές, όπως είναι η μητέρα του αδικημένου (και λυσσασμένου ν...