Αυτός που έχει την καρδιά σου, είναι ο βασιλιάς : House Of The Dragon, s.3/ ep.7

 

Με τον τίτλο The Dragon In Winter (ν’απηχεί την πασίγνωστη ταινία του 1968 The Lion In Winter), το 7^ο επεισόδιο της σειράς, ωριαίας κι αυτό διάρκειας, άνοιξε το δρόμο για την δυσβάσταχτη σκηνή του αποχωρισμού την επόμενη Κυριακή, κατά το πρόγραμμα, οπότε και θα προβληθεί το 8^ο και τελευταίο επεισόδιο αυτής της σεζόν, με τους φανατικούς θεατές να περιμένουμε μέχρι το 2028 για να ξαναπάρουμε τη δόση μας από δράκους, ξιφομάχους και φιλόδοξες δεσποσύνες.

 Αλλά προτρέχω, είμαστε λοιπόν στο προτελευταίο επεισόδιο, και οι όπου γης υπέρμαχοι της…ενδογαμίας, πρεπει ήδη να πανηγυρίζουν διότι η αιμομειξία (είτε κατά πρόθεση είτε κατά φαντασίωση) δίνει και παίρνει, ε ναι, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε ; εδώ η πανώρια ‘Αλισεντ τ’ ομολόγησε μέσες άκρες στην ευαίσθητη θυγατέρα της, στο προηγουμενο επεισόδιο, ότι ήταν ο παππούς της, ο τρομερός σερ ‘Οττο Χαϊτάουερ ο ιθύνων νούς πίσω απ΄τον γάμο της μ’αυτό το  κακομαθημένο τον Εγκον, να μη φύγει και το κορίτσι μας και πάει σε ξένους τόπους,είναι που είναι εύθραστη σαν τριαντάφυλλο της αυγής, να κακοπέσει σε κανέναν αγριάνθρωπο, απαπαπα, εδώ θα πάρει τον αδελφό της που ξέρουμε όλοι τι κουμάσι είναι…

Η ευαίσθητη Χελένα, φαίνεται πως βλέπει πολλά, λίγα μαρτυράει όμως, κυρίως επειδή η ίδια δεν μπορεί ν’αντέξει όσα προφητικά βλέπει, και είναι ελαφρώς τραγελαφική η εναρκτήρια σκηνή με την εντελώς σαλταρισμένη βασίλισσα Ρενίρα, να ρωτάει όλο αγωνία το «μέντιουμ του Red Keep» θα λέγαμε, τί βλέπει, ποιόν βλέπει, βλέπει ότι αυτή και μόνο αυτή είναι η νόμιμη ηγεμόνας των 7 Βασιλείων, βλέπει τους ανταγωνιστές; Τι σκατά βλέπει επιτέλους αυτό το θηλυκό; Μια ατμόσφαιρα ποδηγέτησης, επηρεασμού και συναφών καταστάσεων διέκρινα σ’αυτό το επεισόδιο, με τη σκηνη στο Harrenhal ανάμεσα στον πρίγκηπα ‘Εημοντ και την λατρευτή μαμά του, να είναι απ΄τις πιό σοκαριστικές της σεζόν θα έλεγα, αλλά και ενδεικτικότατη του πόσο βαθιά άρρωστοι είναι τελικώς τα μέλη αυτου του Οίκου, και η νοσηρότητά τους συνοψίζεται στην ατάκα της μάγισσας Άλις Ρίβερς προς τον Εημοντ : «τελικά, όλα τ’αγοράκια του Οίκου Ταργκέρυεν, θέλουν το ίδιο πράγμα…» του λέει σιβυλλικά, όλοι όμως και πρώτος και καλύτερος ο τρομερός Μονόφθαλμος πρίγκηψ, κατάλαβε τι εννοούσε, ηλίθιος δεν είναι σε καμία περίπτωση. Βεβαίως η συγκεκριμένη σκηνή (μεταξύ μητέρας και γιού) προκαλεί ανατριχίλα όχι μόνο για τους προφανείς λόγους, αλλά γιατί μοιάζει σα να αναδύεται η αληθινή ( ; ) ‘Αλισεντ, αυτή που δεν διστάζει να θυσιάσει το ένα της παιδί (ή μάλλον, τα δύο της παιδιά) για να σώσει το τρίτο, αυτή που μυστικά και υπολογιστικά, κάνει ανίερες σταθμίσεις, τί είδους άραγε; ποιός είναι πιό ψυχοπαθής απ΄τον άλλο, ή ποιος είναι πιο αξιαγάπητος;

Φυσικά και το έτερο στρατόπεδο των Blacks, δεν υπολείπεται σε κλίση ενδογαμίας εννοείται, ήδη απ ΄το προηγουμενο επεισόδιο πήραμε μια γεύση και πλέον την στρουμπουλή δρακοκαβαλάρισσα Μπέηλα Βελάρυον την διεκδικούν δύο…συγγενείς της. Ο πόλεμος πόλεμος, και οι έρωτες έρωτες, ασχέτως αν είναι γνήσια τα συναισθήματα που εκφράζονται ή προϊόν υπολογισμου, φερειπείν είναι όντως ερωτευμένα πιτσουνάκια ο λυσίκομος Έημοντ με την μαυρομάλλα ‘Αλις, ή μήπως το μόνο στο οποίο προσβλέπει είναι ”a new line of unsullied kings″ όπως λεει χαρακτηριστικά ο πρίγκηπας; Μια γοητευτική μηχανη παραγωγής διαδόχων, ίσως είναι η ‘Αλις Ριβερς, και θα έχει πολύ ενδιαφέρον να δούμε αν το έχει δεί ήδη πάνω του και σχεδιάζει τις επόμενες κινησεις της αναλόγως.

 

Οι μεν τρώνε να καρδαμώσουν στο στοιχειωμένο φρούριο, οι δε (ο άρχοντας ‘Ορμουντ στο Tumbleton) καθίζουν σε δείπνο τον…άρχοντα Κόρλις Βελάρυον! Αυτή είναι η πρώτη μεγάλη έκπληξη του παρόντος επεισοδίου, ο Sea Snake είναι ζωντανός εν τέλει, διότι ο παμπόνηρος ‘Ορμουντ, έχει κάτι πιό εκλεπτυσμένο στο μυαλό του απ ΄το να ξεπαστρέψει απλώς, τον θαλλασοδαρμένο άρχοντα.Ειναι χαρακτηριστική επίσης η σκηνή του δείπνου, και για έναν άλλο λόγο : και εδώ βλεπουμε την αληθινη φύση της σχέσης προστασίας μεταξύ του αδίστακτου αρχοντα και του γλυκούλη πρίγκηπα Ντέρον Ταργκέρυεν (απ ΄τις ωραιότερες παρουσιες του επεισοδίου, μαζί με τον υπέροχο σερ  Γκουέην− του πάει η θλίψη πολύ, του κατάξανθου ιππότη, και είναι περαν περιγραφής το βλέμμα του όταν μαθαίνει τα τραγικά νέα για τον φίλο του σερ Κρίστον), ενώ λογικά, θα περιμέναμε ο Όρμουντ ν’ακουει με προσοχή την άποψη του χρισθέντος απ΄αυτόν, νέου βασιλιά, βλέπουμε έναν κατατρομοκρατημένο Ντέρον να ορθώνει το ανάστημά του μόνο ενώπιον του θείου του, σερ Γκουέην, ίσως γιατι είναι ο μόνος που καταλαβαίνει βαθιά, τι σημαίνει να είσαι υπο την βαριά σκιά του άρχοντα ‘Ορμουντ.

Η δεύτερη μεγάλη έκπληξη όμως προέρχεται απ΄τον έκπτωτο βασιλιά ‘Εγκον Ταργκέρυεν, σε μια καταπληκτική και εν τέλει αστεία σκηνή, όπου ο Tom Glynn-Carney και πάλι, δίνει ρεσιτάλ, γίνονται τ’αποκαλυπτήρια μπροστά στα έκπληκτα και τρομοκρατημένα μάτια ενός στρατού που πέφτει πάνω του και διεκδικεί εδάφη στ΄ονομα της Ρενιρα. Ποιός είδε τον σακατεμένο βασιλιά, και δεν τον φοβήθηκε. Για την ακρίβεια όμως, δεν ήταν ο λάβρος λόγος του ‘Εγκον που έτρεψε σε φυγή τους στρατιώτες της Ρενίρα, ήταν κάτι άλλο, κάτι στενά δεμένο με τον αφέντη του, που σαν τον αφέντη του, αργά και υπομονετικά, αναγεννήθηκε απ΄τις στάχτες του,κτήνος και καβαλάρης ένα. 

Το οποίο μας κάνει να σκεφτούμε, πως όσο θεόσταλτη κι αν θέλει η Ρενίρα, να είναι η βασιλεία της, όσο και να την πιλατεύει εκμαυλιστικά η Mistress of Whisperers Μισάρια, όσο κι αν ο Ντέημον μπουκάρει και τα κάνει όλα λίμπα στ’ όνομά της,όσο κι αν λιγούρηδες παραδόπιστοι αλλάζουν στρατόπεδο εκεί που δεν το περιμένει κανείς, τον τελευταίο και καθοριστικό της έκβασης λόγο, τον έχουν πάντα οι δράκοι.

 

 

 

Trivia :

·        Η ταινία The Lion In Winter σκηνοθετημένη απ΄τον Anthony Harvey και πρωταγωνιστές τους Peter O’Toole και Katharine Hepburn, είχε θέμα της τον οικογενειακό εμφύλιο για την διαδοχή στο θρόνο της Αγγλίας επί των ημερών του βασιλιά Ερρίκου ΙΙ.