Μπορείς να νικήσεις την αράχνη; : House Of The Dragon, s.3/ ep.3

 



Με τίτλο Rhaenyra Triumphant, το 3ο επεισόδιο της σειράς, πιθανότατα είναι το καλύτερο απ΄οσα προβλήθηκαν μέχρι τώρα, της παρούσας σεζόν δηλαδή. Ακόμη κι απ΄το 1ο επεισόδιο με τη μεγαλειώδη ναυμαχία στο Gullet.

Και ο λόγος είναι πως παρουσιάζει απολαυστικά και τόσο…διδακτικά για επίδοξους μονάρχες, το βαρύ φορτίο που συνεπάγεται το κυβερνάν, η άσκηση εξουσίας και δη απόλυτης. Μπορεί η Ρενίρα Ταργκέρυεν να έχει καταλάβει πλέον το KingsLanding και να κάθεται στον επιβλητικό Θρόνο (της), να συγκινείται απ τις αναμνήσεις που έρχονται απρόσκλητες στο ασημόξανθό της κεφάλι και πλημμυρίζουν τα μάτια της δάκρυα, και μπορεί ο σύζυγος και θείος της Ντέημον (King Consort πλέον) να εχει μια ηγεμονική παρουσία εντός και εκτός του Red Keep (είναι χαρακτηριστικότατη η στάση του όταν απαιτεί την παράδοση του σερ ‘Ορμοντ Χάϊταουερ μετά του στρατού του),αλλά σε κάθε σκηνή αποδεικνύεται πως το να κατακτήσει τον (δικαιωματικά δικό της) Θρόνο, ήταν μόνο η αρχή μιάς πολύ δύσκολης πορείας, γεμάτης παγίδες, αμφίβολης αξιοπιστίας συνεργάτες (ή συμμάχους) και πολλά ποντίκια…Εκατοντάδες αηδιαστικότατα και θρασύτατα τρωκτικά, έχουν πλημμυρίσει και το παλατι φυσικά, ροκανίζοντας τα κεριά του φωτισμού, σκαρφαλώνοντας ακόμη και στον Σιδερένιο Θρόνο, όπως βλέπουμε στη σκηνή των ακροάσεων, όπου ο δοκιμαζόμενος λαός υποβάλλει τα αιτήματά του στη βασίλισσα προσδοκώντας βοήθεια. Βοήθεια με άδειο Δημόσιο ταμείο όμως, όπως θα λέγαμε σήμερα. Γιατί; Γιατί ο προηγούμενος Master Of Coin (ο Υπουργός Οικονομικών δηλαδή) φρόντισε να «μεταφέρει» το χρυσάφι του παλατιού κάπου μακριά κλπ, κανείς απ΄τους αυλικούς δεν γνωρίζει πού βρισκεται το χρυσάφι, ακόμη και η ωραία Αλισεντ αποποιείται πασα ευθύνη «θ’απολογηθώ εγώ για κάθε δολοπλοκία του Λάρυς Στρονγκ;! » φωνάζει αγανακτισμένη στην τωρινή βασίλισσά της. Είναι τυχαίο άραγε ότι το όνομα του προηγούμενου Master Of Coin ήταν Τάϊλαντ Λάνιστερ (της γνωστής και μη εξαιρετέας οικογενείας ) ; όχι βέβαια. Αλλά πώς διάολο να βρεί η ήδη αγχωμένη Ρενίρα, πού κρύβεται το χρυσάφι του Στέμματος, όταν αυτός ο ψυχάκιας ο σύζυγός της , κραδαίνει την Dark Sister και αποκεφαλίζει αβέρτα; Τι κρίμα, τα πρόσωπα-κλειδιά επί του προβλήματος (βλ. σερ ‘Οττο Χάϊταουερ και αρχοντας Τζάσπερ) βρίσκονται ήδη στας «αιωνίους μονάς», χωρισμένα απ΄τα κεφάλια τους…




Όλα μοιάζουν να συνομωτούν εκεί στο Red Keep για να της βγάλουν ξινό τον θρίαμβο, το προσωπικό του παλατιού ορμάει πάνω της με αιτήματα και απορίες για τα καθήκοντά τους, λεφτά δεν υπάρχουν, και επείγει και η οργάνωση της στέψης της, διότι αν δεν υπάρξει πανηγυρική ανακήρυξη της νεας βασιλείας, πώς θα γνωρίζει ο λαός της ότι τελείωσε το προηγούμενο καθεστώς; Η μεγάλη φωτιά που καίει στο φινάλε του επεισοδίου έχει σίγουρα την σημειολογική βαρύτητά της, «κάψτα όλα» διατάσσει τον άνθρωπο του παλατιού που την ενημέρωσε ότι τελείωσαν με το ξήλωμα όλων των οικοσήμων των Hightower που κοσμούσαν το παλάτι (και έδειχναν στους απέξω ποιοι έκαναν κουμάντο μέχρι πρότινος),αλλά η Ρενίρα, ακόμη δεν κάθεται άνετα στο Θρόνο της, και εδώ πρέπει ν΄αναγνωρίσουμε την ικανότητα της Emma DArcy να μεταδίδει το άγχος της νέας βασίλισσας, μονο με τις εκφράσεις του προσώπου της.

Είναι ανησυχητική θα έλεγα, η ομοιότητά της στιγμές στιγμές, με την μεταγενέστερη απόγονο των Ταργκέρυεν, την Ντενέρις (άλλωστε ήταν μακρινή πρόγιαγιά της και πρόγονος του πατέρα της Ντενέρις, του βασιλιά Aerys II Targaryen, επονομαζόμενου και Mad King) : ίδια πειθαρχημένη στάση, ίδια φορεσιά, ίδιο άγχος για την κατάκτηση του Θρόνου, ίδιες εμμονές τώρα που ο στόχος επιτεύχθηκε. Είναι σημαντικότατο αυτό το επεισόδιο, επειδή ακριβως σκιαγραφεί ωραιότατα αυτή την ανεπαίσθητη μετάλλαξη του ανθρωπου που ασκεί εξουσία, μετάλλαξη για την οποία προειδοποιεί η ωραία ‘Αλισεντ  (σε κατ’ οικον περιορισμό πλέον στο παλάτι) την πρόγονή της Ρενίρα : ˝you may not rule and remain yourself ” της λέει η Dowager Queen (απ΄τις φιλοδοξίες της οποίας, αλλά και του δολοπλόκου πατέρα της ξεκίνησαν όλα), και εχει τρομερό ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθεί ο συσχετισμός δυνάμεων μεσα στο παλάτι, απ ΄τη μία με την ‘Αλισεντ να δείχνει αμέτοχη στις δολοπλοκίες πλέον (είναι όμως ; ) απ΄την άλλη ο τρομερός και απρόβλεπτος Ντέημον, να μη διστάζει να κοντράρει δημοσίως, την πιό στενή σύμβουλο της βασίλισσας (και πλέον Mistress of Whisperers) Μισάρια.

Η παροπλισμένη μητέρα του πρώην βασιλέα απ ΄τη μία −που δείχνει αθώα και γλυκειά, σοκαρισμένη απ΄τον τραγικό θάνατο του πατέρα της, το θυμα των επιλογών της και του σχεδίου που για κακή της τύχη αποδέχτηκε η Ρενίρα− ο επικίνδυνος και ίσως με τους δικούς του αφανέρωτους σκοπούς Ντέημον απ΄την άλλη, ο οποίος μάλλον δεν μπορεί να χωνέψει πως η πρώην παρέχουσα σεξουαλικές υπηρεσίες και κατάσκοπος του σερ ‘Οττο, τώρα αναγορεύθηκε Επικεφαλής των Μυστικών Υπηρεσιων της βασίλισσας.




Δύο είναι οι κομβικής σημασίας θεωρώ, σκηνες αυτου του επεισοδίου : η…βασιλική περιποίηση που επιφυλάσσει η εντελώς φρικαρισμένη Ρενιρα, στους εμπόρους και ελάσσονες ευγενείς που προσκλήθηκαν σε επίσημο δείπνο στο παλάτι, και η άκρως δυσάρεστη έκπληξη που επεφύλαξε ο κατά τα λοιπά νικημένος, σερ ‘Ορμουντ Χάϊταουερ, η οποία και σφραγίζει αυτό το επεισόδιο. Αν η νέα μονάρχης, πιστεύει πως γλύτωσε μια και καλή απ΄τους αφέντες της Old Town, καλά θα κάνει ν’αλλάξει πλευρό στο βασιλικό κλινάρι της.

‘Ισως οι 6 δράκοι που έχει πλέον υπό τις διαταγές της, τελικά να μην είναι η μόνη λύση, ίσως αυτό που ο Ντέημον της λέει στο αυτί τρυφερά και την πιλατεύει νυχθημερον («εσύ εχεις τώρα περισσότερους δράκους κι από τον Μέγκορ τον Κατακτητή, θα μπορούσαμε να τ’αλώσουμε όλα» ), να μην είναι καν λύση, αλλά το σπίρτο που θα παραδώσει οριστικά τον Οίκο των Ταργκέρυεν στις φλόγες και τον χαμό.




 

 

 

Trivia:  Η φράση που αρκετοί σχολιαστές χρησιμοποιούν γιαυτο το επεισόδιο (Heavy is the head) ειναι παράφραση της πασίγνωστης φρασης από έργο του Σαίξπηρ: ”Uneasy lies the head that wears a crown” (Henry IV, Part 2, Act III, Scene I).

Ο ωραίος Tom Cullen, εμφανίζεται ουκ ολίγες φορες και σ'αυτό το επεισόδιο (ειναι επιφορτισμένος με την προστασία της βασίλισσας no less), είναι όμως σταθερά εξαφανισμένο τ' όνομά του στους τίτλους έναρξης, ενώ εμφανίζεται στους τίτλους τέλους (also starring), πρώτη εμφάνιση επίσης του Dan Fogler έχουμε σ'αυτό το επεισόδιο, ο μάλλον αγενής και είρων άρχοντας Τόρεν Μάντερλι.

 




Σχόλια