Ω! η Ιθάκη : House Of The Dragon, s.3/ ep.2

 

Queen’s Landing τιτλοφορείται το 2^ο επεισόδιο της σειράς, και οι τρομεροί δράκοι, ένθεν κι ένθεν, δεν αφήνουν τίποτα όρθιο, γκρεμίζουν και καίνε στο πέρασμά τους καστρα και ανθρώπους αδιακρίτως. Είναι χαρακτηριστικά θεαματικότατες οι σκηνές στο Gullet (με ό,τι απέμεινε απ΄τη ναυμαχία με την τραγική εν μέρει κατάληξη) όπως και στο στοιχειωμένο Harrenhal όπου μπουκάρει ο Μονόφθαλμος Έημοντ και γίνεται της κατεδάφισης. Πραγματικα, αδυνατώ να καταλάβω για ποιό λόγο θυσιάζονται τόσοι στρατιώτες όταν και οι 2 πλευρές διαθετουν αυτά τα ιπτάμενα κτήνη που δε χαρίζονται σε κανέναν, ούτε καν στους επίδοξους αναβάτες τους, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε, παρακολουθώντας αυτό το ηλίθιο και επιπόλαιο πλάσμα, την πριγκίπισσα Ρέηνα, στο προηγούμενο επεισόδιο.

Η Ρέηνα που υποτίθεται πως έφευγε μετά πλοίου για το Pentos,αλλά αυτή φυσικά παράκουσε την εντολή της βασίλισσάς της και ιδού τώρα η σορός του νεαρού πρίγκηπα Τζεσέρις, επιστρέφει στο Dragonstone για τα περαιτέρω. Αυτή η γυναίκα, αυτή η (νόμιμη) βασίλισσα του Σιδερένιου Θρόνου, να μην μπορεί ποτέ να χαρεί τον θρίαμβό της, πάντα κάτι θα συμβεί παράλληλα (ή ως διεστραμμένο αντάλλαγμα που καλείται να πληρωσει) που θα της αμαυρώσει τη νίκη, την όποια νίκη. Φοβαμαι όμως, ότι η Emma D’Arcy που κατά τα λοιπά, υποδύεται πειστικότατα την Ρενίρα Ταργκέρυεν, δεν συγκλονίζει με τη σκηνή του θρήνου της για την τραγική απώλεια του αγαπημένου της πρωτότοκου. Εκτός αν αυτός ο…δισταγμός ν’αφησει τον πόνο και την οργή της να ξεχειλίσουν, ήταν απόφαση της ηθοποιού να προσεγγίσει τον χαρακτήρα που ενσαρκώνει: να μην χάσει εντελώς τον έλεγχο του εαυτού της, τώρα που κοντεύει να πετύχει το στόχο της. Και είναι πολύ ενδιαφέρουσα η στάση της, όταν επιτέλους, καβάλα πάνω στον δράκο της, μπαίνει στο King’s Landing και προσφέρει ένα θέαμα σοκ και δέους στον λαουτζίκο, που αρχίζουν να τρεχουν αλαφιασμένοι για να σωθούν : παρόλο που φαίνεται αποφασισμένη και ζητάει με λύσσα να της φέρουν ενώπιόν της, το κάθαρμα τον ετεροθαλή αδελφό της και Σφετεριστή του Θρόνου (της), μόλις κάθεται εκεί, μοιάζει σα να μην πιστεύει αυτό που της συμβαίνει, έχει την έκφραση του ανθρώπου που είχε φτύσει αίμα για να πετύχει τον στόχο του, κι όταν αυτό επιτέλους συμβαίνει, η απογοήτευση, του κλέβει τη χαρά.

Όσο πανετοιμος και ορεξάτος να…κυβερνήσει, μοιάζει ο Ντέημον, άλλο τόσο σοκαρισμένη δειχνει η βασίλισσα γυναίκα του, ίσως να μην το πιστεύει ότι κάθεται στον Σιδερένιο Θρόνο, αυτόν που ο αγαπημένος της πατέρας, της τον είχε κληροδοτήσει πριν πολλά χρόνια. Ένα κλισέ θα λέγαμε πλάνο, τα λέει όλα : η άνοδός της στον Θρόνο, είναι βαμμένη στο αίμα (των άλλων), δικών της ανθρώπων, ή μη, κανένας θρίαμβος δεν έρχεται άνευ τιμήματος, αυτό το ξέρει καλά. Δεν είναι όμως μόνο ο θρήνος της για την απώλεια του γιού της, που βλέπουμε σ’αυτό το επεισόδιο, είναι και οι διάφοροι υποστηρικτές της που προσδοκούν την ανταμοιβή τους για τη στήριξη και τη συνδρομή που προσέφεραν στη Ρενίρα.

«Να πείς στη βασίλισσα, ότι εγώ θέλω το Harrenhal» λέει η ατρόμητη μάγισσα ‘Αλις Ρίβερς, στον Ντέημον, κι αυτός την περιποιείται δεόντως με δηλητηριώδη ατάκα : ˝The Crown is not in the habit of giving out castles to midwives “ της απαντάει, ο εκπρόσωπος της ανδρόσφαιρας, δεν έχει καμία σημασία (για τον Ντέημον) ότι στο παρελθόν, όσο διέμενε στο Harrenhal είχε φρικάρει με το περιβάλλον κι αυτά τα φρικτά οράματα που (τον έκανε; ) να βλεπει και το λόγου του και να τριγυρναει με τις νυχτικιές και το γυμνό σπαθί του στο στοιχειωμένο κάστρο. Ο στόχος επιτεύχθηκε, η Ρενίρα θα καθήσει οσονούπω στον Θρόνο της, και όσο για τα αιτήματα που έχουν οι ευεργέτες της, ε καλά θα τα δούμε εν καιρώ, μοιάζει να λεει το ειρωνικό βλέμμα του Ντέημον (ο Matt Smith εξαιρετικός  για άλλη μια φορά). Το αν η Ρενίρα, μέσα στην έξαψη και τον ενθουσιασμό που επιτέλους θα καθίσει στο θρόνο, λησμονήσει ποιοί και πώς τη βοήθησαν να φτάσει εκεί, θα το δούμε στα επόμενα επεισόδια, και δεν είναι μόνο η ‘Αλις Ρίβερς που προσδοκά ανταμοιβή, είναι και η Μισάρια το White Worm, η οποία λέει στην βασίλισσά της, να μην την ξεχάσει τώρα που θα κυβερνάει εκεί στο King’s Landing, να την καλέσει να πάει κοντά της.

Κι ενώ οι Blacks και οι υποστηρικτές τους, αδημονούν να μπούν στην πρωτεύουσα των 7 βασιλείων,άλλοι, η ωραία Dowager Queen ‘Αλισεντ συγκεκριμένα, προσπαθεί να βρει τρόπο να το σκάσει απ΄την πόλη, ας κάτσει η άλλη η αφιονισμένη λοιπόν στο Θρόνο, που λύσσαξε, χάρισμά της, αυτή θα πάρει την κόρη της και θα πάνε να ζήσουν ήσυχα εκτρέφοντας κοτόπουλα.Και μπορεί η τυπικά, Queen Consort Ελένα- η θυγατέρα της, να είναι μονιμως στον δικό της κόσμο , η Άλισεντ όμως, δεν ξεχνά ποτέ ούτε πού βρίσκεται ούτε τις διασυνδέσεις της στο παλάτι, ούτε πόσο πανέξυπνη είναι. Μπορεί ο σερ Κρίστον (ο κρυφός της εραστής) να κινδυνεύει υπερασπιζόμενος τον γιό της, Εγκον, αλλά στην πόλη υπάρχει και η περίφημη Χρυσή Φρουρά της οποίας ηγείται ο πολύ γοητευτικός σερ Λούθορ Λάρτζεντ (ο Tom Cullen), αυτος θα τη βοηθήσει, είναι σίγουρη. Κούνια που την κούναγε βέβαια, καθότι ο ωραίος σερ Λούθορ, είναι πιστός στον Ντέημον και τη Ρενίρα.

 

Δύο γιούς έχασε η Ρενίρα, προκειμένου να καθήσει στον θρόνο, η ‘Αλισεντ όμως που χάνει τον πατέρα της (επανεμφάνιση-έκπληξη του Rhys Ifans), πώς θ’αντιδράσει άραγε; θα εμμείνει στο σχέδιό της το οποίο μοιράστηκε με την πρώην αγαπημένη της φίλη, ή μήπως το δικό της πένθος θα πυροδοτήσει άλλες εξελίξεις κι ένα νέο κύκλο εκδίκησης και αντιποίνων;

 

 

Trivia: Το όνομα του Tom Cullen, παρόλο που ο χαρακτήρας που υποδύεται εχει ιδιαίτερη βαρύτητα, και δεν είναι σιωπηλός, δεν αναγράφεται στους τίτλους έναρξης αυτου του επεισοδίου. Αναγράφεται όμως το όνομα του Rhys Ifans, παρόλο που η δικη του εμφάνιση είναι (δυστυχώς) συντομότατη.