'Ολοι οι δρόμοι οδηγούν στον χαμό : House Of The Dragon, s.3/ep.1

 

Με τον μεγαλοπρεπή (και μάλλον απείθαρχο) δράκο Sheepstealer να δείχνει σ’αυτή την εκνευριστική κακομοίρα (πριγκίπισσα μια φορά) Ρέηνα, ποιός κάνει κουμάντο (πάντως όχι ο δρακοκαβαλάρης), ξαναμπήκαμε επιτέλους στο συναρπαστικό σύμπαν του Γουέστερος και στην ενδοοικογενειακή σφαγή του μεγαλοπρεπούς Οίκου των Ταργκέρυεν. Λογικά, εκεί στα γραφεία του HBO πρέπει να πανηγυρίζουν, διότι το 1^ο επεισόδιο της 3^ης σεζόν της αγαπημένης μας σειράς, χτύπησε ήδη βαθμολογία-ρεκόρ στο imdb (9,4/10) διαβάζουμε, και σκεφτείτε, το αιματηρότατο «πανηγύρι» μόλις ξεκίνησε.

Με τους βασικούς χαρακτήρες του δράματος, να επανεμφανίζονται, αλλά και τα πολυαναμενόμενα καινούργια πρόσωπα (19 νοματαίοι , δήλωσε ο υπεύθυνος της σειράς, Ryan Condal) να εμφανίζονται σταδιακά ( είδαμε ήδη και πολύ χαρήκαμε, τον τρομερό σερ Ρόντριγκ Ντάστιν aka Roddy the Ruin, που τον υποδύεται ο Tommy Flanagan, και τον σερ Όρμοντ Χάϊτάουερ,ο πρωτοξάδελφος της βασίλισσας Αλισεντ, που τον υποδύεται απολαυστικά ο James Norton),και τους θρυλικούς πλέον τίτλους έναρξης με την επική μουσική του Ramin Djawadi, αυτό το επεισόδιο, έχει την πανώρια ‘Αλισεντ να προσπαθεί να τηρήσει τους όρους που συμφώνησε μυστικά με την νόμιμη βασίλισσα του Σιδερένιου Θρόνου, τη Ρενίρα από τη μια, από την άλλη την ανυπόμονη να μπουκάρει στο Kingslanding, «βασίλισσα των δράκων» η οποία δείχνει να έχει τελικώς πειστεί απ΄την ωραία Αλισεντ, αφού άκουσε τις λεπτομέρειες του σχεδίου της. Εν ολίγοις, θα σου ανοίξω τις πύλες της πολης και θα κάνεις περίπατο μάνα μου, της λέει, η Ρενίρα τα διαβιβάζει αυτά κατενθουσιασμένη στο συμβούλιό της, αλλά, λογαριάζει χωρίς τους ξενοδόχους, οι οποίοι εν προκειμένω είναι δύο, ομοίως ξεροκέφαλοι : ο γιός της πρίγκηπας Τζεσέρις, και ο φοβερός Μονόφθαλμος πριγκηπας Εημοντ-ετεροθαλής αδελφός της, ο οποίος έχει κάνει σαφές προς πάσα κατεύθυνση, ότι καραγουστάρει να κάθεται στον θρόνο, και τόσο καιρό που ανέχτηκε αυτόν τον βλαμμένο μπεκρή αδελφό του πολύ ήταν, αρκετά κράτησε αυτή η γελοιότητα, εγώ είμαι ο βασιλιάς που σας πρέπει, βουλώστε το και πάμε παρακάτω.

Αλλωστε ο πρίγκηψ (ένας εξαιρετος για άλλη μια σεζόν, Ewan Mitchell) έχει και τις ευλογίες της ωραίας και ζουμερής μανουλας του, η οποία σε μιά άκρως αμφιλεγόμενη σκηνή,του εξομολογείται (δεν το κάνει τυχαία βέβαια αυτό η πανούργα Αλισεντ) ότι αυτός και όχι ο Έγκον, θά ‘πρεπε εξαρχής να είχε καθίσει στο Θρόνο, αλλά τι να του κάνει που γεννήθηκε δεύτερος.

Το ότι η συγκεκριμένη σκηνή ανάμεσα σε μητέρα και γιό, έχει μιά πολύ…ενοχλητική θα έλεγα κατάληξη (ενδεικτικότατη βεβαίως της νοοτροπίας που διατρέχει τον Οίκο Ταργκέρυεν),είναι θεωρώ απόρροια της όλης εκπαίδευσης του πρίγκηπα απ΄την φιλόδοξη μαμά του. Το «ο,τι έσπειρες, θερίζεις» έχει πλήρη εφαρμογή εδώ, όπως και στο έτερο στρατόπεδο, των Blacks, όπου ο νεαρός μπάσταρδος πρίγκηπας Τζες/Τζεσέρις, ο πρωτότοκος γιος της Ρενίρα, έχει αφηνιάσει και επιθυμεί σφοδρά να επιδείξει τις ικανότητές του στο πεδίο της μαχης, και ιδού μητέρα, πεδίο δόξης λαμπρόν, η περιφημη ναυμαχία στο Gullet, κρισιμότατη και αποφασιστικης σημασιας, είναι η ευκαιρία που περιμενε. Θα καβαλήσει τον δράκο του, θα πάρει και την αγαπημένη του δρακοκαβαλάρισσα Μπέλα μαζί (αν δεν τα έχω κανει εντελώς κουλουβάχατα με το οικογενειακό δέντρο των Ταργκέρυεν, αυτοί οι δυο δεν έχουν «κώλυμα γάμου» όπως θα λέγαμε σήμερα, διότι η Μπέλα είναι η μία εκ των δύο θυγατέρων του θείου της Ρενίρα, Ντέημον με την Λαίδη Λεηνα Βελάριον αν θυμάστε, ενώ ο Τζεσέρις, είναι το ένα εκ των 3 εκτός γάμου, αγοριών, που απέκτησε η Ρενίρα, μ’εκείνο τον νταβραντισμενο σερ Χάρογουεν Στρονγκ, της προσωπικής της φρουράς. Στην ουσια, η Μπέλα είναι ξαδέλφη και ταυτόχρονα πρόγονη της Ρενίρα, αφού ο Ντέημον είναι θείος και ταυτόχρονα σύζυγός της…) και θα δείξει αυτός στους υποστηρικτές των Greens, πόσα κεφάλια δράκων πιάνει ο σάκος. Η πραγματικοτητα όμως, ακόμη και στο σύμπαν του Γουέστερος, ειρωνεύεται χοντρά τις προθέσεις των προσώπων, για αλλού ξεκινάνε γεμάτοι ενθουσιασμό οι αντιμαχόμενοι, αλλού καταλήγουν (στον πάτο της θάλασσας φερειπείν), να σκάσει το χειλάκι τους από χαρά προσδοκούν οι βασίλισσες με την τρομερή κόντρα, δάκρυα καυτά σαν την ανάσα των δράκων τους, αχνοφαίνονται πάλι στον ορίζοντα.

Οι μόνοι επί του παρόντος, που μοιάζουν να είναι σε κατά τι (τηρουμένων των αναλογιών) καλύτερη θέση, είναι αυτός ο ταλαίπωρος βασιλιάς ο Εγκον (απολαυση σκέτη ο Tom Glynn Carney) ο οποίος μέσα στην όλη βλακεία και επιπολαιότητά του, μοιάζει να μην ξεχνάει ποτέ ποιος είναι, ακομη κι αν η κατάστασή του είναι οικτρή, ˝I’m the king of nothing. With raven shit for a throne and a cripple for a protector” σχολιάζει πικρόχολα και μέσα στα μούτρα,του σερ Λάρυς Στρονγκ, ο οποίος δεν σχολιάζει φυσικά την προσβολή που μόλις του πεταξε ο βασιλιάς του,ακόμη κι αν αυτός ο σκέτο ερείπιο βασιλιάς, είναι σε χειρότερη κατάσταση απ΄τον ίδιο που δια βίου σέρνει το χωλό του πόδι κι αναπληρώνει την απόρριψη των άλλων, με γνώση και παρατήρηση, δολοπλοκίες και διακυβέρνηση απ΄τα παρασκήνια. Δεν το ξέρει ο σερ Λάρυς ότι είναι κούτσαυλος; Φυσικά και το ξέρει, το βλέπει κάθε λεπτό κάθε μέρα στον καθρέφτη του, το βλέπει στα μάτια των γυναικών που επιθυμει και δεν έχει, επειδή είναι χωλός. Αλλά ο σερ Λάρυς, όπως είχαμε την ευκαιρια να διαπιστώσουμε στην προηγουμενη σεζον, είναι ικανοτατος, πανέξυπνος κι επικίνδυνος. Λουφάζει, σωπαίνει και παρατηρεί, και τώρα εκτιμάει πως το να σκύψει το κεφάλι θα είναι πιο συμφέρον για τον ιδιο και τον βασιλιά του(η σκηνή στο δάσος προκαλεί γέλια), κι αυτό κάνει.

Έχει την κωμικοτραγικότητά του θα έλεγα, να έχουν διαβάσει πολλοί το μυθιστόρημα του G.R.R.Martin, και να ξέρουν ακριβως ποια θα είναι η κατάληξη όλων των χαρακτήρων σ’αυτό το δράμα, όλα αυτά τα πρόσωπα ευγενή ή μη (και εννοώ στους τρόπους, όχι στην καταγωγή), δε ξέρουν, δε μπορούν να διανοηθούν τι τους επιφυλάσσουν οι 7 Θεοί τους. Προχωράνε την ιστορία με την αλαζονία της θεσης τους ή της άγνοιάς τους, κι εμείς οι «παντοδύναμοι» θεατές, κρυφογελάμε πονηρά όταν γνωρίζουμε τι θα συμβεί, σα να κρατάμε τις ζωές τους στα χέρια μας, απολαμβάνουμε να τους βλέπουμε να σφάζονται, να δολοπλοκούν, να διεκδικούν έχοντες άγνοια πλήρη. Εκτός ίσως από κάποια αστρικά πλάσματα (γυναίκες βεβαίως) που γνωριζουν τα μελλούμενα, γιαυτο και δεν χαμογελούν ποτέ, γιαυτό και όταν τους κοιτάζουν στα μάτια, είναι σα να τους ξεκολλάνε την καρδιά απ ΄το στήθος− η γλυκειά πριγκίπισσα Ελένα, και η μάγισσα Αλις Ρίβερς, είναι δύο τρανταχτά παραδείγματα.

Με την μεγαλειώδη ναυμαχία να κλείνει δραματικά το 1^ο επεισόδιο, και τους στρατούς των δύο πλευρών να συγκρούονται στα διάφορα μέτωπα, αναμένουμε κι εμείς τα μελλούμενα.

 

 

 

Trivia:

·        Ο σερ Ροντρικ Ντάστιν, ηγείται ενός στρατού σκληροτράχηλων στρατιωτών του Βορρά, οι επονομαζόμενοι Winter Wolves, ο οποίος αριθμεί 2.000 άτομα, και δηλώνουν πιστοί στην dragon Queen και τον σκοπό της. Η σκηνή όπου εμφανίζεται ο σερ Ρόντρικ, απηχεί εκείνη την εμβληματική εναρκτήρια σκηνή του Gladiator (2000) όπου ο επικεφαλής των γερμανικών φυλών που θέλει να καθυποτάξει η Ρωμαϊκή λεγεώνα, ένας θηριώδης τύπος, πετάει το κεφάλι κάποιου στρατιωτη της λεγεώνας, στα πόδια τους. Καθόλου τυχαίο, δεδομένου ότι σ’εκείνη την ταινια συμμετείχε και ο Tommy Flanagan/ σερ Ρόντρικ, υποδυόμενος  τον πιστό υπηρέτη Σίσερο, του Μάξιμου/ Crowe.

·        ‘Αλλοι χαρακτήρες που αναμένουμε να κάνουν την εμφάνισή τους είναι : ο φοβερός και τρομερός σερ Λούθορ Λάρτζεντ, που τον υποδύεται ο Tom Cullen, επικεφαλής των Golden Cloaks της CityWatch στο Kingslanding, για τον οποίο υπάρχει η φήμη ότι κάποτε λέει, είχε σωριάσει ένα πολεμικο άλογο, με μία μόνο γροθιά. Ο σερ Λούθορ είναι κολλητός του Ντέημον εδώ και χρόνια, και πιστός σ’αυτόν.

Ο σερ Τόρεν Μάντερλι που τον υποδύεται ο Dan Fogler (o συμπαθέστατος Τζέηκομπ των ταινιών Fantastic Beasts).

Η πολεμίστρια- θρύλος, Alysanne Blackwood (aka Black Aly), που την υποδύεται η Annie Shapero. Η Alyssane ήταν πολύ δημοφιλής στον Οίκο των Σταρκ.

·        Για τον χαρακτήρα του σερ Όρμοντ Χάϊταουερ, που υποδύεται ο Norton, να πούμε ότι πρόκειται για τον πρωτοξάδελφο της ωραίας Αλισεντ, είναι ο επικεφαλής του Οίκου των Hightower στην Oldtown και επίσης, προστάτης του μικρότερου γιού της Αλισεντ, του Ντέρον (ο οποίος μέχρι στιγμής δεν έχει εμφανιστεί). Ο Condal χαρακτήρισε τον σερ Ορμοντ ως ˝the Tywin Lannister of this world”, δεδομένης της γνωσης που έχουμε απ΄το GoT, για το τι ήταν ακριβώς ο πατριάρχης Λάνιστερ που τον υποδύθηκε τοσο υπέροχα ο Charles Dance, καταλαβαίνετε πως τα πράγματα σκουραίνουν επικίνδυνα.