Ένα σπίρτο μονάχο

 

Από τις απολαυστικότερες dramedy που έχουμε δεί, είναι η τηλεοπτική σειρά του BBC, με τον τίτλο LUDWIG,και δημιουργό τον Marc Brotherhood. Με πολύ όμορφους τιτλους έναρξης (σ’αυτό συμβάλλει και η εξαιρετικά ταιριαστή με το ύφος της σειράς, μουσική των Nathan Klein και Finn Keane),και ένα θαυμάσιο καστ, με μπροστάρηδες τους David Mitchell και Anna Maxwell Martin,η σειρά των 6 (σχεδόν ωριαίων) επεισοδίων, κατορθώνει να προκαλέσει άφθονα γέλια, σε ένα πλαίσιο, κατ’ουσίαν…αστυνομικού ενδιαφέροντος. Διότι, μη νομίζετε πως αυτή η σειρά, δεν είναι πρωτίστως, αστυνομική.Και πως αλλιώς άλλωστε, όταν ο αφανής στα περισσότερα επεισόδια, βασικός χαρακτήρας, αυτός που στην ουσία παίρνει στο λαιμό του τον φυγάνθρωπο, συνεσταλμένο, μονήρη αλλά και διάσημο δημιουργό γρίφων, ονόματι Τζων Τέηλορ, είναι πετυχημένος αστυνομικός ντετέκτιβ στο τμήμα της περιοχής του Cambridge.

Ο άρτι εξαφανισθείς μυστηριωδώς λοιπόν, διδυμος και πανομοιότυπος φυσιογνωμικά, με τον Τζων, Τζέημς Τέηλορ, χάνεται από προσώπου γης και η σύζυγός του Λούσι (εξαίρετη συμπρωταγωνίστρια του Mitchell,η Maxwell Martin) σκαρφίζεται ένα ευφυές σχέδιο για να μπορέσει να βρεί που στο διάτανο πήγε ο σύζυγός της, εγκαταλείποντας την οικογένειά του. Η σειρά είναι πανέξυπνη, όπως πανέξυπνο και λαμπρό δείγμα macguffin συνιστά το εύρημα του εξαφανισθέντος συζύγου-αστυνομικού, τον οποίο προσπαθούν εναγωνίως να βρούν σε μάκρος 6 επεισοδίων−αποτελεί κυριολεκτικά, πρώτης τάξεως κίνητρο για τα πρόσωπα αυτής της ιλαροτραγωδίας, για να ξεκουνηθούν και πρώτος απ΄ολους ο φυγάνθρωπος Τζων, ο οποίος φυσικά, ούτε που φανταζόταν σε τι θα έμπλεκε, με ποιους θα ήταν αναγκασμένος να συγχρωτιστεί για τουλάχιστον 8 ώρες κάθε μέρα, και κυρίως ότι θα επιδείκνυε, στο εντελώς ξεκάρφωτο, ένα φοβερό και απαράμιλλο ταλέντο στην διαλεύκανση εγκλημάτων, και δη ανθρωποκτονιών.

Αυτό ακριβώς είναι και το σημείο, όπου ο εντελώς πελαγωμένος αρχικά Τζων, τραβάει τα μαλλιά του πανικόβλητος, και εμείς οι θεατές κρατάμε την κοιλιά μας απ ΄τα συνεχή χάχανα, απολαμβάνοντας τα παθήματα του εντελώς άσχετου (από την άποψη της απασχόλησης) με την διερεύνηση εγκλημάτων Τζών, και τις αντιδράσεις του επαγγελματικού περιβάλλοντος, του δίδυμου αδελφού του, γιατί αυτό πρέπει να τονιστεί : ο Τζών, ενδύεται την ταυτότητα του εξαφανισμένου αδελφού του, και το μεγάλο του όπλο είναι κατ’αρχήν πως μοιάζουν σαν δύο σταγόνες νερού, όπως λέει η λαϊκή θυμοσοφία.

 

Ο Τζών όμως, διαθέτει και ένα άλλο μεγαλύτερο και αποτελεσματικότερο όπλο, βασικά αυτό είναι που τον σώζει σ’αυτή την εξωφρενική κατάσταση στην οποία έμπλεξε εκών-άκων, και που τον έσωζε ανέκαθεν : το λαμπρό μυαλό του, και την ικανότητά του να φτιάχνει και να λύνει φυσικά, γρίφους, παζλ(τους οποίους δημοσιεύει με το ψευδώνυμο Ludwig).Και όπως λέει συχνά, όταν τα πράγματα αρχίζουν να τον στριμώχνουν απειλητικά «μα αυτή η υπόθεση είναι σαν παζλ.Και τα παζλ οφείλουν να λύνονται». Αυτός ο χαμηλών τόνων άνδρας, που στα μαθητικά του χρόνια υφίστατο συνεχές bullying απ ΄τα κωλόπαιδα-εξυπνάκηδες του σχολείου που φοιτούσε με τον αδελφό του, αυτός ο παρατηρητικός μέχρι αηδίας, ανθρωπος, σαν άλλος Ηρακλής Πουαρό, προσέχει ακόμη και τις φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες, σε κάθε υπόθεση που σκάει σαν μπόμπα στο τοπικό αστυνομικό τμήμα και αγχώνει τα υψηλόβαθμα στελέχη του (οι αστειότατοι Dorothy Atkinson και Ralph Ineson), και κατορθώνει, προκαλώντας εκνευρισμό στους «συναδέλφους» του, να βρεί τον ένοχο, σε κάθε υπόθεση που επιλαμβάνεται το τμήμα, καταφέρνοντας να δημιουργήσει νέο ρεκόρ επίλυσης υποθέσεων.

Δεν γίνεται, να μη συμπαθήσει κανείς, αυτόν τον άνθρωπο, και κυρίως ανθρωποι που έχουν παρόμοιο χαρακτήρα με τον δικό του : άνθρωποι εξαιρετικά ευφυείς, που υποφέρουν σιωπηλά και κρυφά, από φρικτή μοναξιά, ξερουν όμως κατά βάθος-βάθος, ότι αυτό είναι το βαρύτατο τίμημα που πληρώνουν επειδή προτίμησαν το σκέπτεσθαι απ’ τη ζωή και τη συντροφικότητα… Είναι χαρακτηριστικότατες οι ατάκες που ανταλλάσουν η Λούσι (της οποίας ο καλύτερος φίλος παιδιόθεν, ήταν ο αδελφός του άντρα της) με τον Τζών όταν ο δεύτερος αναλογίζεται ότι οι επιλογές του θα τον κάνουν τελικά να μοιάσει στον αγαπημένο του καθηγητή και μέντορά του ουσιαστικά , τον κύριο Τοντ (ένας υπέροχος Derek Jacobi σε σύντομη αλλά κρίσιμη εμφάνιση ) : ένας άνθρωπος που για μοναδική παρέα εχει ένα άδειο σπίτι και το μυαλό του, πάλαι ποτέ λαμπρό, τώρα μισερό. Ο Τζων του «δε μ’ενοιαζε που ημουν ανέκαθεν μόνος, γιατί ήξερα πως πάντα θα έχω το μυαλό μου» , αλλά καταλαβαίνουν αμφότεροι πως πονάει πολύ αυτή η επιλογή του.

Παρατηρώντας αυτόν τον ερασιτέχνη ντετέκτιβ, ο οποίος επιδεικνύει μεγαλύτερη προσοχή και σχολαστικότητα (ίσως επειδή ακριβώς είναι άσχετος με τον χώρο) απ΄αυτή που θα περιμέναμε απ ΄τους κατ’επάγελμα εφαρμοστές του Νόμου και προστάτες των πολιτών, μπορούμε να προσεγγίσουμε τη σειρά, και ως ένα πανέξυπνο έμμεσο σχόλιο για τα κακώς κείμενα της Αστυνομίας, αντιπαραβάλλοντας ακριβώς την εντελώς πρωτότυπη και αποτελεσματική προσέγγιση του δημιουργού παζλ, Τζων, στην διερεύνηση των εγκλημάτων, με την οκνηρία και την…δημοσιοϋπαλληλική αντίληψη συχνά, των κατ’επάγγελμα αστυνομικών,με φωτεινή εξαίρεση ίσως, τους 2 νεαρούς αστυνόμους που στελεχώνουν το γραφείο του Τζέημς/Τζων −αστειότατοι επίσης οι Gerran Howell και Izuka Hoyle− που επιδίδονται σε κόντρες ποιος απ΄τους δύο θα κάνει την επόμενη σύλληψη, και βάζουν στοιχήματα για το ποιος είναι ο ένοχος σε κάθε υπόθεση που αναλαμβάνει να εξιχνιάσει ο ταλαντούχος Τζών.

Ο αρχικώς καταλαμβανόμενος από κρίση πανικού Τζων Τέηλορ, ο λαμπρός δημιουργός γρίφων, αποδεικνύει (φρικάροντας ενδεχομένως τους κατ’επάγγελμα αστυνομικούς και μάλιστα αυτούς που τιμούν την ιδιότητά τους) ότι ακόμη και ο «αλεξιπτωτιστής» σε έναν χώρο εργασίας με τον οποίο κατ’αρχήν φαίνεται να μην έχει κανένα σημείο επαφής, αν επιστρατεύσει τις γνωσεις του και αναγάγει το άγνωστο (που είναι ο συγκεκριμένος χώρος) στο γνωστό (που είναι η δική του ιδιότητα), ίσως καταφέρει να επιβιώσει και μάλιστα να διακριθεί. Πολύ όμορφο για να είναι αληθινό; Ας είναι, ακόμη κι αν στο τελευταίο επεισόδιο γίνεται της αποκαλύψεως, κυριολεκτικά, ακόμη κι αν ο Τζων, από ταλαντούχος λύτης εγκλημάτων, κινδυνεύει να γίνει ο ίδιος γρίφος προς επίλυση, θα κρατήσουμε τον ευγενικό χαρακτήρα του και το ακαταμάχητο μυαλό του, στο οποίο ο δίδυμος αδελφός του, φαίνεται να ειχε μεγάλη εκτίμηση, αν κρίνουμε απ την απίστευτα mind-fucking περιπέτεια στην οποία τον έμπλεξε. Η σειρά του Brotherhood, αποτελεί λαμπρό παράδειγμα καλού, πανέξυπνου χιούμορ− ο ιδανικός συνδυασμός που οδηγεί σε σίγουρη πυράκτωση των εγκεφαλικών νευρώνων.

 

 

 

Trivia :

·        Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Cambridge και στο Richmond, τον Ιανουάριο του 2024.

·        Ο Alan Connor διετέλεσε σύμβουλος γρίφων στη σειρά, και μάλιστα έφτιαξε και τα σταυρόλεξα που βλέπουμε να λύνουν κάποιοι απ΄τους χαρακτήρες. Συνεργάστηκε επίσης με τον John Henderson στη δημιουργία ενός κρυπτόλεξου το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Guardian, με το ψευδώνυμο Ludwig (όπως υπέγραφε τα παζλ ο δημιουργός τους, Τζων Τέηλορ, στη σειρά).

·        Η Anna Maxwell Martin, έχει βραβευθεί με BAFTA για την ερμηνεία της ως Έσθερ Σάμερσον στην τηλεοπτική μεταφορά του μυθιστορήματος του Dickens, Bleak House,παραγωγής BBC, το 2015. Με το ίδιο βραβείο έχει τιμηθεί και ο Mitchell. Η Atkinson έχει παίξει και στην ταινία του Mike Leigh, Mr.Turner  και μάλιστα όταν η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2014, ήταν υποψήφια για το βραβείο BIFA β’ γυναικείου ρόλου.

·        Δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα ακόμη για 2^η σεζόν, αλλά το φινάλε του τελευταίου επεισοδίου αφήνει ένα βασικό ερώτημα αναπάντητο και δημιουργεί προσδοκίες και για 2^ο κύκλο.