Το μάτι που τα βλέπει όλα : House Of The Dragon, s.2/ep.5

 

Όταν σβήνει η φωτιά του θριάμβου,αυτό που απομένει είναι τα καρβουνιασμένα πτώματα, απ’τις φλόγες που εξαπέλυσαν οι φοβεροί δράκοι. Και το 5^ο επεισόδιο της σειράς,με τον τίτλο Regent, μας δείχνει πολύ εύγλωττα τις συνέπειες ενός πολέμου «που τον έχουμε δώσει στους δράκους» όπως πολύ χαρακτηριστικά λέει ο σερ Κρίστον Κόουλ στην ωραία βασιλομήτωρα ‘Αλισεντ. Απώλειες έχουν και οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές, και μάλιστα τραγικότατες− ο βασιλιάς ‘Εγκον ΙΙ φέρει φρικτά τραύματα σε όλο του το σώμα, το οποίο έχει…σφιχταγκαλιαστεί με την πανοπλία του, σε τέτοιο σημείο που οι maesters στο παλάτι, επιστρατεύουν εργαλεία για να κατορθώσουν να την ξεκολλήσουν απ΄το σώμα του, μία φοβερή σεκάνς είναι αυτή της επιστροφής των,υποτίθεται, θριαμβευτών Greens στο King’s Landing, με το βαριά τραυματισμένο (και καμμένο) βασιλικό κορμί να κείτεται σε ένα σαν φέρετρο κιβώτιο,και να μεταφέρεται με τις πρέπουσες τιμές, είναι ο βασιλιάς τους διάολε, λίγος σεβασμός. Και η αντίπαλη πλευρά όμως, των Blacks, θρηνούν ομοίως, αν όχι βαρύτερα, αφού όπως είδαμε στο προηγούμενο επεισόδιο, η δυναμική πριγκίπισσα Ρενίς, έπεσε (κυριολεκτικά), στο πεδίο της μάχης. Και δεν είναι κανείς και τίποτα ικανά να παρηγορήσουν τον σύζυγό της, άρχοντα Κόρλις Βελάρυον, για την απώλεια της αγαπημένης του συζύγου βεβαίως.

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα αυτή η ισορροπία μεταξύ εκτίμησης των απωλειών κάθε φορά, προσπαθειας αμφοτέρων να  προσεταιριστούν όσους περισσότερους συμμάχους μπορούν (όπως κανει ο πρίγκηπας Ντέημον ας πούμε, κι ας ταλαιπωρείται παράλληλα από ό,τι αλλοπρόσαλλο όραμα μπορεί να φανταστεί κανείς, εκεί στο στοιχειωμένο Harrenhal), αλλά και η κρυφή δίψα μερικών μερικών, να καθήσουν στο θρόνο επιτελους ώστε να δείξουν σε όλους πόσα απίδια χωράει ο σάκος. Και βεβαίως, αφού ο δύστυχος ‘Εγκον, είναι αναμφίβολα πλέον σε άθλια κατάσταση και εντελώς ανήμπορος ν’ασκήσει τα βασιλικά του καθήκοντα, ο σεξισμός ο οποίος ποτέ φυσικά δεν είχε εξαφανιστεί απ ΄το Γουέστερος, σηκώνει το κεφαλάκι του για να δυναμώσει τις φωνές, στο Μικρό Συμβούλιο εκεί στο Red Keep, που λένε πως πρέπει να είναι King και ουχί Queen Regent, το πρόσωπο που θα γίνει βασιλιάς στη θέση του κλινήρη βασιλιά, κοινώς αρσενικός θα είναι ο αφέντης, και σε μία καθοριστικής σημασίας σκηνή, η ωραία ‘Αλισεντ παρακολουθεί με τρόμο αυτό που γίνεται σιγά- σιγά ο δευτερότοκος γιόκας της, ο πρίγκηπας ‘Εημοντ, αλλά και το ότι τα μέλη του Συμβουλίου που πίστευε ότι θα την στήριζαν ασυζητητί, ανοιχτά στηρίζουν τον γιό της, για να αντικαταστήσει τον αδελφό του. Νομίζω είναι εμφανέστατο, ακριβώς λόγω της στάσης που υιοθετούν στο συγκεκριμένο πρόβλημα, ο άρχοντας Λάρις Στρονγκ αλλά και το Χέρι του Βασιλιά, σερ Κρίστον Κόουλ, οι οποίοι σαφέστατα έχουν μία αδυναμία στην ‘Αλισεντ, ότι δεν επιτρέπουν στα αισθήματα (; ) να παρέμβουν και να καθοδηγήσουν την κρίση τους− ο ‘Εημοντ, όπως όλοι διαπιστωνουν, είναι ο επομενος στη διαδοχή, οπότε, όλοι (εκτός της ‘Αλισεντ φυσικά), προτείνουν τον ‘Εημοντ να καθίσει στο θρόνο. Αλίμονο…

«The realm will suffer, if Aemond One-Eye rules», προειδοποιεί την μυστηριώδη ‘Αλις Ρίβερς (η τόσο υποβλητική, Σκωτσέζα Gayle Rankin) ο Ντέημον, και μάλλον έχει πάρει χαμπάρι πόσο επικίνδυνος είναι ο ανεψιός του, ο δεινός ξιφομάχος, ο γνώστης Ιστορίας και Φιλοσοφίας, και γλωσσομαθής, και αναβάτης του μεγαλύτερου δράκου στο Γουέστερος, της τρομερής Βέγκαρ, να θυμίσουμε. Όλα αυτά είναι ο φιλόδοξος (ή μήπως απλώς λυσσασμένος να εκδικηθεί την τραυματισμένη εφηβεία του) πρίγκηπας ‘Εημοντ, και απ΄ο,τι φαινεται έχει τουλάχιστον τον σερ Κρίστον Κόουλ στο πλευρό του.

Και ενώ ο Έημοντ είναι πλέον King Regent και αρχίζει τις ηγεμονικές διαταγές, στο Dragonstone βλέπουμε τη Ρενίρα ν’ανησυχεί για την παρατεταμένη απουσία του Ντέημον, ο οποίος βεβαιως υποτίθεται πως προσπαθεί να φτιάξει στρατό στ’ όνομά της. Αυτό δεν ήταν το σχέδιο;

Θα έλεγα ότι στο ωραιότατο αυτό επεισόδιο, τα πιο ενδιαφέροντα πρόσωπα, εκτός φυσικά του ‘Εημοντ, ήταν ο ομορφουλης (και όπως αποδείχτηκε, εξαιρετικός διαπραγματευτής), πρίγκηπας Τζεσέρις (πολύ καλός ο Harry Collett), και η αρχόντισσα Τζέην Άρρυν, η επονομαζόμενη The Maiden of the Vale, κεφαλή του Οίκου Arryn, και ξαδέλφη της Ρενίρα. Η επιβλητική αρχόντισσα, υποσχέθηκε 15000 ξίφη στην υπηρεσία της ξαδέλφης της, με αντάλλαγμα όμως, την προστασία του Vale από έναν δράκο.

Και επειδή ένας δράκος δεν είναι ποτέ αρκετός, ακόμη και η Ρενίρα συνειδητοποιεί πως όσο περισσότερους δράκους έχει, τόσο μεγαλώνουν οι πιθανότητες να στεφθεί αυτή νικήτρια στον πόλεμο, οπότε με την τελευταια σκηνή αυτού του επεισοδίου, μπαίνουν εικάζουμε,τα θεμέλεια για να δούμε στα επόμενα επεισόδια, αυτά τα αφανή μελη της δυναστείας των Ταργκέρυεν, τους dragonseeds (όπως είναι ο Χιού ο σιδεράς) οι οποίοι θα γίνουν κατά πως φαίνεται, δρακοκαβαλάρηδες. Αν βεβαίως ισχύει, όπως λέει η Ρενίρα στο γιό της, ότι οι δράκοι αναγνωρίζουν (και υπακούουν) μόνο dragon-lords (κατά το «το ραβδί επιλέγει τον μάγο, κύριε Πότερ» ) τότε θα δούμε ποιοι και πόσοι θα είναι οι εκλεκτοί στρατευμένοι στο σκοπό της βασίλισσας Ρενίρα. Η απώλεια της πριγκίπισσας Ρενίς είναι εμφανής, όχι μόνο για τον χήρο σύζυγό της αλλά και για την Ρενίρα, η οποία έχασε μία καλή σύμβουλο και σύμμαχο.

Και μπορεί ο Αρχοντας Κόρλις, να γίνει το Χέρι της, αλλά όπως ο Εημοντ είναι πλέον ζωσμένος με δύο ξίφη, το δικό του και το περίφημο Blackfyre του αδελφού του, έτσι και η Ρενίρα, διαθέτει και την μυστική σύμβουλο την Μισάρια, η οποία της δίνει μία πολύ σωστή συμβουλή : «what you cannot do, let others do it for you», κοινώς, αν θες να πνίξεις κάποιον και τον δείς να πέφτει μόνος του στο νερό, άστον, σε λίγο θα δείς το πτώμα του να περνάει από μπροστά σου.

 

Trivia: Την αρχόντισσα Τζέην ‘Αρρυν, υποδύεται η Amanda Collin, η τρομερή Μητέρα στη σειρά Raised By Wolves, αλλά και η βασανισμένη Άννα Μπάρμπαρα στην ταινία Bastarden.