Είναι από πού θα σού 'ρθει : House Of The Dragon, s.2/ep.4

 

Με τον τίτλο The Red Dragon And The Gold, το 4^ο επεισόδιο ζέστανε αρκούντως τα…κάρβουνα και μας προϊδέασε αποτελεσματικά για το τί μέλλει γεννέσθαι, το εξής ένα : στάχτη και μπούρμπερη. Διότι οι δράκοι ένθεν κι ένθεν, για ένα πράγμα ανατρέφονται, για να σπέρνουν τον τρόμο και πτώματα στο διάβα τους, και αυτό ακριβώς κάνουν μιά κι εφόσον οι δύο αντίπαλες βασίλισσες δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε ειρηνική λύση (ας όψεται η ξεροκεφαλιά ), και ενώ ο πρίγκηπας Ντέημον προσπαθεί να υποτάξει το Harrenhal το οποίο αποδεικνύεται πολύ επικίνδυνο μέρος (με μία πολύ ενδιαφέρουσα γυναίκα να μιλάει κρυπτικά και να τον βασανίζει), οι Greens με επικεφαλής τον σερ Κρίστον Κόουλ προχωράνε βάσει του σχεδίου επίθεσης που έχουν καταστρώσει και οι Blacks αναμένουν την επιστροφή της Ρενίρα για ν’απαντήσουν στις επιθέσεις.

Δράκους και πολλές σκηνές αντιπαράθεσης διαθέτει αυτό το επεισόδιο,όπως η φοβερή σκηνή ανάμεσα στον βασιλιά ‘Εγκον και την ωραία βασιλομήτωρα ‘Αλισεντ (μιά εξαιρετική Olivia Cooke, ειδικά σε αυτό το επεισόδιο), όπου αντιλαμβανόμαστε και εμείς και δυστυχώς κι αυτός ο αγενής βασιλιάς, τι ακριβώς (δεν) περιμένουν απ’αυτόν και ποία η θέση του στη σκακιέρα του Γουέστερος. «Do simply what is needed of you : nothing» του λέει η (αξιοθαύμαστα υπομονετική) ‘Αλισεντ, και είναι πραγματικά για λύπηση και ντάντεμα αυτό το αγόρι που συνειδητοποιεί πως αν και βασιλέας (με όλους αυτούς τους εντυπωσιακότατους τίτλους που συνοδεύουν τ’όνομά του) δεν έχει καμία απολύτως εξουσία…που να μην του επέτρεψαν όσοι τον έβαλαν στο θρόνο που κάθεται, να έχει… Δε πα να συγκαλείται το Μικρό Συμβούλιο κάθε πρωί, και να τσακίζονται τα μέλη του να σηκωθούν άπαξ και μπεί βιαστικός στον αίθουσα ο κατάξανθος νεαρός που έχουν για βασιλιά τους, δε πα να έσπασε όποιο αντικείμενο συνάντησε την ανεξέλεγκτη οργή του στο προηγούμενο επεισόδιο (ισως ήταν και μια θεαματικότατη επίδειξη ισχύος, για να δείξει ποιος κάνει κουμαντο στο King’s Landing επιτέλους), ο ‘Εγκον είναι καταδικασμένος να μαθαίνει τι θα κάνει ή τι έκανε, πάντα τελευταίος,να ρωτάει εκνευρισμένος και να μην του δίνουν ικανοποιητική απάντηση, σα να είναι ο βλάκας της ιστορίας, αυτός που το καλύτερο που έχει να επιδείξει είναι η σιωπή και η συμμόρφωση στις διδαχές των επαϊόντων. ‘Αλλωστε η ωραία μητέρα του, του το είπε,κομψά και γλυκά, το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να διδαχθεί απ’ αυτούς που τον περιστοιχίζουν στο Μικρό Συμβούλιο (οι οποίοι, όπως του τονίζει, την κέρδισαν τη θέση που έχουν σ’ αυτό), και κυρίως να συμβουλεύεται την ίδια, αλλά και τον παππού του, τον σερ ‘Οττο, το καλύτερο Χέρι του Βασιλιά, ή μήπως έχει την εντύπωση ο κακομαθημένος ‘Εγκον, ότι ξεχάστηκε αυτό όπως τόσα άλλα εξωφρενικά;

Σίγουρα πάντως, είναι πιο…ευχάριστο για την ‘Αλισεντ (εικάζουμε), να προσπαθεί να συνετίσει και να κατευθύνει εκεί που θέλει, τον γιόκα της τον βασιλέα, παρά να συνομιλεί μ’αυτόν τον αντιπαθή τελικά, και άκρως επικίνδυνο Άρχοντα Λάρις Στρονγκ, ο οποίος φυσικά και δεν αφήνει απ΄τα μάτια του την ωραία βασιλομήτωρα, και την επισκέπτεται για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασιν, τι έπαθε και δεν εμπλούτισε το Συμβούλιο με την παρουσία της και τις καίριες παρατηρήσεις της. Είναι απολαυστικότατη η σχετική σκηνή και είναι παρατηρητικότατος ο Λάρις, πράγμα που καταντάει άκρως ενοχλητικό μερικές φορές, όπως αυτή. Τί ακριβώς συμπέρανε απ΄οσα είδε στα διαμερίσματα της Άλισεντ, και πώς θα αξιοποιήσει αυτή τη γνώση, δεν γνωρίζουμε, πάντως νομίζω πως ο τύπος εκτος απ ΄τα υπόλοιπα, όταν θέλει μπορεί να γίνει επίσης και σαδιστής (η ‘Αλισεντ υποφέρει απ΄τις παρενέργειες του…χαπιού της επόμενης ημερας, θα λέγαμε στο δικο μας σύμπαν, moon tea στο σύμπαν του Γουέστερος,κι αυτός της έχει πιάσει την κουβέντα και δε λέει να σταματήσει). Γιατί άραγε η ‘Αλισεντ κατέφυγε σ’αυτό το δυνατό και επικίνδυνο αφέψημα; Μήπως επειδή ο σερ Κρίστον Κόουλ, «φύτεψε κανα λουλούδι στον κήπο της» ;

Όσους νεκρούς κι αν αφήνουν πίσω τους οι δράκοι σ’αυτό το επεισόδιο, ή μάλλον όσους καρβουνιασμένους , για να είμαστε ακριβέστεροι, νεότερα μέλη φαίνεται να προσπαθούν να πάρουν τα ηνία (όπως ο ομορφούλης πρωτότοκος της Ρενίρα, ο Τζεσέρις), και να ξεπροβάλλουν συνέχεια μπάσταρδα  τέκνα των Ταργκέρυεν, όπως ο ναύτης ‘Αλυν… Αλλά οι σοβαρές απώλειες, και εννοώ σημαινόντων προσώπων αυτού του οικογενειακού δράματος, ξεκίνησαν και ακόμη δεν έχουμε δεί τιποτα. Ο τσαντισμένος ‘Εγκον, ο αδελφός του, πριγκηπας Έημοντ (απ΄την πλευρά των Πράσινων) και η ατρόμητη πριγκίπισσα Ρενίς (απ΄την πλευρά των Μαύρων), επιδίδονται στις πρώτες εναέριες δρακομαχίες αυτής της σεζόν, με τραγικά αποτελέσματα…τουλάχιστον σ’αυτό οδηγούν όλες οι ενδείξεις. Να μας εξαπάτησαν τόσο πολύ τα φαινόμενα άραγε; Να είναι ζωντανοί οι τολμηροί αναβάτες αυτών των τρομερών φτερωτών ερπετών; Ασχέτως απάντησης, το σίγουρο είναι πως η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που, ενίοτε, σερβίρεται και πολύ καυτό, κατευθείαν απ΄το στόμα του δράκου…