Δείξε μου τους συμμάχους σου : House Of The Dragon, s.2/ep.3

 

Μεταξύ της «φαγούρας» για αιματοκύλισμα και προσπαθειών για την αποφυγή του,κινείται το εντυπωσιακό 3^ο επεισόδιο της αγαπημένης μας σειράς,με τον τίτλο The Burning Mill, με την εναρκτήρια σεκάνς να τον δικαιολογεί απολύτως, και με ένα συγκλονιστικό πλάνο που θυμίζει πίνακα του Peter Bruegel του Πρεσβύτερου,έχουμε την πρώτη σφαγή «στο όνομά μας» όπως διαπιστώνει κατόπιν, περήφανος ο Σφετεριστής βασιλιάς στο  King’s Landing (ο Tom Glynn- Carney σταθερά εξαίρετος στο ρόλο του, πλάθει έναν βασιλιά Έγκον που κρύβει επιμελώς [ή όχι], την στόφα του κακομαθημένου νέου κάτω απ΄την ωραία πανοπλία που προβάρει στον καθρέφτη του).

Βεβαίως και στο αντίπαλο στρατόπεδο, δεν κοιμούνται μακάρια, η Ρενίρα συσκέπτεται απανωτά με το Συμβούλιό της, ενώ ο εξαφανισμένος πρίγκηπας Ντέημον Ταργκέρυεν,κάνει μιά εντυπωσιακότατη είσοδο σ’αυτό το τέμενος συνεχούς και εκνευριστικής υγρασίας, το Harrenhal (έδρα του Οίκου Strong), και αναμένει αποτελέσματα. Ενώ όμως ο ανυπόμονος ‘Εγκον, δε βλέπει την ώρα να κάνει τους Blacks στάχτη, η Ρενίρα απ’ την άλλη πλευρά δείχνει πιο διστακτική, και πρόθυμη να λάβει σοβαρά υπόψη της, τις διακριτικές συμβουλές της πριγκίπισσας Ρενίς ( η Eve Best, σταθερά επαρκέστατη στο ρόλο της), και όχι μόνο αυτής θα έλεγα. Η αρχοντική Μισάρια, από πρώην πόρνη διεκδικεί μια θέση στην Αυλή της νόμιμης βασίλισσας και το πετυχαίνει− κάνει αυτό που ξέρει χρόνια τώρα, να παρατηρεί προσεκτικά,να συνδυάζει τα δεδομένα, να πληροφορείται και με τη σειρά της να πληροφορεί την Ρενίρα. Προβλέπω ότι θ’ανθίσει μια ιδιότυπη σχέση ανάμεσα στις δύο γυναίκες, και αν συμβεί αυτό θα είναι άκρως ενδιαφέρον, δεδομένου μάλιστα ότι για ένα φεγγάρι η Μισάρια ήταν μυστική σύζυγος του Ντέημον.

Το αντίπαλον δέος της Μισάρια, είναι φυσικά ο φόβος και τρόμος όλων κατά πως φαίνεται, εκεί στο Red Keep, ο άρχοντας Λάρις Στρονγκ,ο τρομερός Lord Confessor και εσχάτως (ο βασιλιάς Έγκον έκανε πάλι το «θαύμα» του), Master of Whisperers, κάτι σαν επικεφαλής των Μυστικών Υπηρεσιών του παλατιού. Ο Matthew Needham είναι εξαιρετικός, σταθερά απ΄την 1^η σεζόν, όπου από σεμνός, χαμηλών τόνων, συνεσταλμένος και συμπαθέστατος άρχοντας (χωλός από γεννήσεως, και γιαυτό φτυμμένος απ΄το πανηγύρι της ζωής) εξελίχθηκε σε έναν ακόμη χαμηλών τόνων, αδίστακτο τύπο, παρατηρητή και εκτιμητή των πάντων, με μία…ενοχλητική προτίμηση προς την ωραία Dowager Queen Αλισεντ, και την ανυποχώρητη αφοσίωσή του σ’αυτήν που του λύνει τα χέρια για όσα πράττει…

Παρά το ότι η αγριότητα δεν λείπει ούτε απ΄αυτό το επεισόδιο, η ομορφιά επίσης κάνει ένα πέρασμα, νέα πρόσωπα, φρέσκα σαν τα λουλούδια που στολίζουν τα μαγιάτικα στεφάνια, όπως ο πεντάμορφος νεαρούλης του Οίκου Μπράκεν (υποστηρικτές των Πράσινων και του βασιλιά Εγκον), ο οποίος έχει άδοξο και φρικτό τέλος. Έχουμε όμως και τον εξίσου μορφονιό αδελφό της ‘Αλισεντ, τον ιππότη Γκουέην Χάϊταουερ (τον υποδύεται ωραιότατα ο Freddie Fox της σειράς Slow Horses),το μάτι του οποίου δεν αργεί να πιάσει αυτό το κάτι το ιδιαίτερο που συμβαίνει ανάμεσα στον σερ Κρίστον Κόουλ (πλέον εκτός από Lord Commander είναι και το Χέρι του Βασιλιά) και την ωραία αδελφή του. Πώς θα εξελιχθεί η υφέρπουσα αντιπαλότητα μεταξύ των δύο ανδρών, μένει να το δούμε, εκτός αν η ευτυχής κατάληξη της θεαματικότατης σκηνής καταδίωξής τους  απ΄τον δράκο της Μπέλα Βελάρυον, έχει καταλυτική επίδραση στη γνωριμία τους− ο σερ Γκουέην λέει μετανιωμένος και σαν βρεμένος γάτος στον σερ Κρίστον «Κύριε, σας είμαι υπόχρεος».

 

Το μεγάλο σοκ του επεισοδίου όμως, δεν είναι τα όσα παρακολουθεί αποσβολωμένος ο ένας εκ της προσωπικής φρουράς του Εγκον, στην…μπουρδελότσαρκα που τον πηγαίνει ο βασιλιάς του − όπου εκεί θυμόμαστε πόσο τελικά δεν χωνεύει ο νεαρός (και μάλλον ανασφαλής )βασιλιάς τον αδελφό του, τον πριγκηπα ‘Εημοντ τον Μονόφθαλμο− αλλά το φινάλε του με την Ρενίρα ν’ακολουθεί τη συμβουλή της πριγκίπισσας Ρενίς και να πράττει το αδιανόητο για κάποιους : συναντά την παλιά της λατρεμένη φιλενάδα και πιστή παρέα, την μητριά της, ‘Αλισεντ. Και είναι σ’αυτή τη σκηνή, όπου όσοι είχαμε ερμηνεύσει σωστά το επιθανάτιο παραλλήρημα του βασιλιά Βισέρις στην α΄σεζόν, που δικαιωνόμαστε : η τρομερή παρερμηνεία των τελευταίων λέξεων που πρόφερε ο Βισέρις, είναι η αιτία όλων όσων φρικτών ακολούθησαν και θ’ακολουθήσουν, και το πιό τρομερό απ΄όλα είναι η εμμονή στο αρχικό λάθος, της μίας πλευράς (της ‘Αλισεντ), η οποία αξίζει να βασανιστεί συνειδησιακά, επειδή της δόθηκε η χρυσή ευκαιρία να υποχωρήσει πριν είναι αργά, και δεν το έκανε.

Ασχέτως αν, προσωπικώς έχω μία προτίμηση στην πανώρια χήρα βασιλομήτωρα, θεωρώ πως όσοι υποστηρίζουν τυφλά τους Greens, οφείλουν ν’αναθεωρήσουν,η συγκεκριμένη σκηνή είναι καθοριστικής σημασίας.

 

Trivia :

·        Εκτός απ΄τον νεοεισερχόμενο αδελφό της ‘Αλισεντ, ο οποίος κατέφθασε απ΄την Oldtown για να συνδράμει τον σερ Κρίστον Κόουλ στην εκστρατεία, εμφανίζεται κι άλλος Dragonseed, o μπάσταρδος (όπως αυτό-προσδιορίζεται) αδελφός του πρίγκηπα Ντέημον και φυσικά του μακαρίτη βασιλιά Βισέρις. Το ενδιαφέρον είναι πως και αυτός διαμένει στο King’sLanding αλλά διακηρρύσει την αφοσίωσή του στην βασίλισσα Ρενίρα…

·        Ο ηθοποιός που υποδύεται τον θείο του άρχοντα Λάρις Στρονγκ, σερ Σάϊμον Στρονγκ, είναι ο Simon Russell Beale, που υποδύθηκε τόσο απολαυστικά τον ατζέντη του μεγαλοδημοσιογράφου Ντάγκλας, στη μίνι σειρά Douglas Is Cancelled. Ηθοποιός και του θεάτρου και της οθόνης, έχει κερδίσει 3 βραβεία Olivier και 1 βραβείο Tony. Στα 2019 έλαβε τον τίτλο του ιππότη.